Om 5 uur opgestaan, om om half zes met de auto op weg te gaan naar Mettupayalam, een stadje in een dal om de trein van 7.10 uur te halen naar Ooty. Dit is de beroemde Ooty Toytrain, een rit met deze trein staat hoog op de lijst van bijzonderste dingen om te doen. Het is erg lastig om kaartjes te krijgen op deze trein, er kunnen slechts 250 passagiers mee, wij hebben pas zondagmiddag gehoord dat 'we were on'.
Kosten: 120 roepies, nog geen 2 euro voor een 5 uur durende reis naar Ooty op de top van de berg, ligt boven de boomgrens op 2200 meter.
We zitten in een coupé die gevuld is met 1 grote Indiase famile van 64 leden die hun jaarlijkse familieuitstap maken. Ze hebben er zin in! Ze zijn de hele nacht onderweg geweest met de bus om hier te komen, er zijn veel kinderen. De mannen en de kinderen komen zich meteen aan ons voorstellen.
Er is voor vertrek een enorme bedrijvigheid op het stationnetje, er zijn 5 wagons en een stoomlocomotief. British Rail heeft z.n best gedaan met het aanleggen van dit traject, het is one track en gaat steil de bergen in zoals gezegd naar Ooty op 2200 meter hoogte. Er zijn nog 5 andere europese toeristen in de trein. Als we toeristen tegen komen deze vakantie zijn het Fransen.
De reis is een enorme belevenis! De uitzichten zijn fabelachtig mooi, eerst de ochtendmist over de jungle, dan het morgenzonlicht over de rijstvelden en en daarna de theeplantagens in de zon. De afgronden zijn duizelingwekkend, de viaducten hoog en heel eng smal. Er zijn heel wat stationnetjes, allemaal mooi blauw geschilderd. We stoppen daar want de stoomloc. heeft soms waterbijvulling nodig, reden voor iedereen om uit te stappen.
De Indiase familie heeft 3 regelaars, zodra we vertrekken beginnen deze met het uitdelen van de ontbijtcurrie in aluminiumbakjes. Wij mogen ook , maar onze magen staan er nog niet zo naar. Er zijn zit geen glas in de ramen van de trein, de lege bakjes verdwijnen naar buiten........zucht!
Schuldbewust zegt mijn buurman 'no other option......'
Daarna volgt de mierzoete thee met zoete snacks. Verder heeft iedereen uit de familie wel iets bij zich om te tracteren: chocola, toffies, lollies, koekjes, cakejes.......en wij moeten van alles proeven. Heb steeds allerlei zoets aan mijn tanden kleven.
De mannen mogen allemaal om de beurt naast ons zitten en kwebbelen wat af, de voertaal is Engels maar het is soms zo moeilijk om te verstaan. Ze vragen naar onze kinderen, hoe oud we zijn en wat we voor werk we hebben gedaan. 'We have got a christian gynaecologist', dat roepen ze blij door de wagon. Er zijn nog een aantal collega's doctors aan boord, nml 1 natuurgenezer, 1 ayurvedadoctor en een homeopaat.
Leuk hè!
Tijdens de vele doorgangen onder tunneltjes gaan ze al onze medepassagiers, als bij een Efteling atractie, met de armen omhoog juichen. Het wordt een helemaal een zéééér vrolijke boel want er wordt ook gezongen, geklapt en gedanst. Ik had een boek bij me maar dat blijft in de tas, ik heb nog nooit zo.n leuke treinreis meegemaakt, de 5 uur zijn zo om.
Op een van de grotere stations na ongeveer drie uur koppelt de stoomloc. af en krijgen we een dieselloc. Dan valt iedereen even in slaap. Zij moeten straks in het bergstadje Ooty uit lunchen.
Wij gaan in Ooty naar Willy's coffeepub, aangeraden door de Lonely Planet, eindelijk weer eens een cappuchino drinken!
We vervolgen onze tocht daarna weer per auto, over de top van de berg aan de andere kant naar beneden door een brede heuvelrug. We zijn in de deelstaat Karnataka, hier ziet het er weer anders uit. Nog eenvoudiger, kleine dorpen met een arme populatie. De koeien zijn hier voor de veelteeld, we zien ook veel kuddes geiten. De heuvels gaan over in een steppelandschap en ik waan me s'middags weer in Uganda. Het landschap, de bewoners, de rode stoffige wegen, de kleine akkertjes met groenten, de bananenboomplantagetjes, de bomen, en de hutten. De mannen die aan de kant van de weg zittem, de vrouwen die met sprokkelhout en waterkannen op het hoofd lopen of werken op het land en de kinderen in schooluniformpjes die langs de weg naar huis lopen. We zien hier ook olifanten.
Het is een prachtige rit van 5 uur en ons wacht een tribalhut in een resort aan een meer in the middle of nowhere.
( deze mevrouw zat in de eerste klas, ook daar moesten we op de foto )
Geen opmerkingen:
Een reactie posten