Nieuwe avonturen: januari 2016 Zuid India

We zijn op 8 jan met BA gevlogen via Londen naar Chennai. We vertrokken uit Brussel om 12 uur en zetten precies 13 uur later voet op Indiase bodem na een prima rustige vlucht. Op Heathrow was het enorm druk, we hebben een uur lang in de rij van vliegtuigen gestaan die gingen opstijgen. Er is een tijdsverschil van +4,5 uur.

Je ruikt bij aankomst direct dat je India bent. En je ervaart dat ook als er bij de E visa balie geen douaniers aanwezig zijn en het halve vliegtuig het land binnen moet mbv van een E visa.  

Gelukkig was Wim toch bij de E visa balie gaan staan en kwam daar uiteindelijk een verlegen meneer achter het loketje zitten. 

Het vingerafdrukapparaatje werkte niet goed en het cameraatje voor de irisscan was een beetje te laag bevestigd, dus het duurde allemaal even voordat alle testen waren afgenomen en mijnheer tevreden was maar uiteindelijk mochten we van hem (gelukkig) India binnen. 

Met een transfer vind ik het altijd spannend of het met de bagage allemaal wel goed zal gaan, maar ook dat is gelukt. We hadden onze tassen op Brussel laten sealen ivm de transfer in Londen en alle securitychecks. Het duurde lang voor de tassen van de band afkwamen dus pas twee uur na aankomst konden we de chaffeur begroeten die op ons stond te wachten. 

Ja en dan weet je het meteen weer, als je in het drukke verkeer de koeien op straat ziet staan, al die lopende mensen, mannen in korte sari's die als een soort luiers om de bruine benen geknoopt zijn, kinderen op blote voeten, vrouwen in kleurige sari's bevallig achterop de moterfiets, krakkemikkige fietsen, tjuk-tjuks en staathonden. Veel nieuwbouw (kantoorgebouwen) met erom heen krotten en veel afval in de bermen.

Het is weekend dus de drukte valt mee, er zijn veel grote IT companies, die zijn dicht op zaterdag en zondag. Het leven start net op. We rijden 1,5 uur naar Fishermans Cove. Opeens een klein zijweggetje in door de krothuizen en dan komen we in een soort van Centerparks complex aan het strand waar veel Hindoestanen het weekend vieren. Het blijft wennen die tegenstellingen tussen arm en rijk, wel is het leuk te merken dat er hier ook Indiase toeristen zijn, grote families die de hele dag door samen aan tafel zitten om te eten. 

We kregen bij aankomst een schelpenketting en de eerste bloemenslinger hebben we ook al om.

De zee ruist, ik ga morgen in de branding lopend een strandwandeling maken en lekker in het zoute water zwemmen, vandaag uitgerust.