Ze hebben een soort yel, ze maken de six tempeltour.
Het is grappig, wij kijken naar hen, zij kijken of wijzen naar ons en fluisteren iets over ons naar elkaar. Meestal durft een van hen ons te vragen hoe we heten of waar we vandaan komen, dan durven nog twee een hand te geven en plots staan we tussen 20 mannen die allemaal een selfie willen maken met ons erbij. Dat ziet er dan zo uit.....
Ook de families vragen om foto's met ons, showen hun kindjes en vragen of we de kindjes niet willen fotograferen, het is een beetje een omgekeerde wereld dus. Je ziet hier ook nauwelijks een toerist, af en toe een aantal in een groepje, maar bijna nooit zo maar wat rondslenterende witte mensen zoals wij.
De tempels zijn gigantisch qua omvang, meestal geheel ommuurd. Ze staan midden in de stad maar ook in de heuvels. In Madurai midden in het centrum begint tempelstad, er mag geen verkeer meer rijden, er zijn grote toegangspoorten en dan kom je eerst in een voetgangersgebied en dan binnen in een stad in de stad. We moesten denken aan de beschrijvingen van de tempels in de Bijbel.
Er zijn eerst galerijen met vele winkeltjes, er zijn hoge donkere zalen en galerijen met duizenden gebeeldhouwde pilaren, er zijn vele prachtige beelden ( ze staat of hangen er gewoon ), er zijn trappen en bovenzalen ook weer met vele vele zuilen, er zijn geschilderde plafonds en waterbassins. Er zijn zijkapelletjes waar priesters aan het werk zijn, we worden hier uitgenodigd mee te doen met de ceremonietjes maar het heilige der heilige waar Vishnu wordt vereerd is alleen voor hindoes.
Af en toe klinken trommels en dan volgt er een processie: een aantal karren met versierde en aangekleedde beelden wordt dan door de galerijen getrokken, er zijn fakkels en er is wierook, maar er zijn ook etende families en slapende mensen. Binnen in de tempels mag soms niet gefotografeerd worden maar wel met een telefoon en soms mag fotograferen wel maar alleen in het heiligdom niet.
We hebben erg genoten van deze tempelbezoeken maar in Madurai is het straatleven ook onvergetelijk, het is een erg drukke stad met vele markten en duizenden winkeltjes.
Het verkeer is er ongelooflijk. Er is een groot viaduct dat de rails overbrugd die naar het gigantische station lopen (daar hebben we ook een kijkje genomen en weer.....ongelooflijk wat je daar ziet! )
En er loopt een rivier door de stad, het verkeer moet dus ook over een brug. Het geheel levert interessante verkeerssituaties op. Bussen, busjes, tjuktjuks, brommers, fietsers, bakfietsen, koeien, honden, het is één toeterende chaos.
Ook is hier in Madurai het Ghandimuseum. Het levensverhaal van Ghandi geïllustreerd aan de hand van vele kopieen van (slechte zwart wit ) foto's en vele brieven en documenten die door hem ondertekend werden, en verder zijn schamele beziitingen en het bebloedde kleed waarin hij stierf in vitrines tentoongesteld. Indrukwekkend was het maar ook een beetje knullig.
En dan was daar natuurlijk een leuk museumwinkeltje waar ik dit graag had willen kopen maar het was te duur ( volgens Wim ), wel jammer!
En als laatste waren we vanmiddag nog even in deze showroom, daar werden een aantal heren erug gelukkig van! Royal Enfield!!!! Made in India.
De motoren die ook gebruikt werden door het Britse leger. Wel heel gaaf!
Kosten hier ongeveer 2200 euro, en dat vond ik dan weer te duur :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten