Kennis gemaakt met de Arabische mannen wereld, nml. tercht gekomen in Salalah.
Vandaag ben ik allleen op tour geweest. Wim aarzelde over de kwaliteit van de voor ons uitgezette excursie: een graftombe bezoeken, de restanten van een oud fort, een bron en een souk. Hij bleek wel gelijk te hebben, maar ik heb toch een prima dag gehad en weer een heleboel bijgeleerd. Om te beginnen regent het hier drie maanden per jaar, dus hebben ze water en daarbij hebben ze ook olie!
Dus er groeit hier van alles en is er geld. De Sultan is in Engeland geschoold, het land is georiënteerd op Engeland, er is goed onderwijs, vrouwen mogen studeren en werken, alhoewel ik vandaag nauwelijks ergens een vrouw heb gezien.
Een bruidsschat wordt hier nog in kamelen berekend, 40 voor somebody like you en 100 voor een dikke vrouw. Ik voel me vereerd. Om aan te geven dat vrouwen belangrijk zijn vertelde de gids dat zij drie stenen op hun graf hebben en een man twee.
Een belangrijke handelswaar van deze regio is Frankincense, een soort wierook, niet in stokjes maar in een soort van kristallen te koop, je brandt het in een houdertje op een stukje hardhout. Overal ruikt het hier naar dat spul en in de Souk verkopen ze het bij ieder stalletje.
Na de tour weer met een aantal mensen er alleen opuit getrokken. Naar de markt, naar de grote moskee, de oude stad en de moderne stad gezien. Heel leuk. We werden ook naar een bijzonder fraai hotel gebracht, dat zou echt een bezienswaardigheid zijn. Onze taxichauffeur wachtte op de parkeerplaats op ons.
Toen we uit het hotel kwamen en weer in wilden stappen (de deuren van de taxi stonden al open) kwam er een man (andere taxichauffeur) heftig zwaaiend op ons afgerend en schreeuwend dat we niet mochten instappen, ondertussen schoffeerde hij onze taxichauffeur Mohammed.
Ik werd bij mijn arm gegrepen, hij trok me weg en gooide zo de deur voor mijn neus dicht. Een van ons groepje kon wel voorin stappen en wij, drie anderen, zijn gauw aan de andere kant ingestapt. Mohammed zat inmiddels ook achter zijn stuur, en onze Engelse vriend voorin schreeuwde 'Go Mohammed go'. Nou dat deed Mohammed, hij gaf me een stoot gas, en weg waren we!
Waarschijnlijk had hij zich op verkeerd terrein begeven.
Voor de schrik gingen we daarna met hem koffie drinken op bovenstaand authentiek terrasje; niet de 'special' koffie waar ze het in de reisgids over hebben gemaakt met rozenwater en kardamom, maar Allà!
Dit is onze held:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten