Nou ik ben niet finito maar wel 'gone with the fishes'. Gister in de rode zee gesnorkeld en the amazing under-waterlife of Egypt bewonderd.
Ik was vergeten hoe leuk dat is. Door het super zoute water is zwemmen nauwelijks een inspanning. Ik kan het uren volhouden. Vissen in allerlei vormen en maten in de prachtigste kleuren, de koralen die bijna nog mooier zijn, de schakeringen blauw van het zeewater, van azuur tot turquoise, de speling van het zonlicht onder het water oppervlak: het is adembenemend mooi.
Na een heerlijke stranddag op naar "the Voyager", klinkt als een ruimteschip maar is een bescheiden cruiseschip dat ons langs eeuwenoude culturen naar Dubai zal brengen.
Een taxi reed ons naar de haven maar had geen toestemming om ons naar de boot te brengen die een kilometer verderop lag aan een uitgestorven pier. We werden er dus bij het hek uitgezet en natuurlijk dook er toen uit de bosjes een mannetje op die bereid was om tegen dollars je koffers te rollen. Maar 'we have strong legs' dus dat konden we zelf ook wel. Was nogal een bizarre gewaarwording. Wij in het pikkedonker met onze tasjes over die doodstille kade.
Weet verder nog niet wat ik er allemaal van moet denken. Ik probeer me aan het geheel over te geven.
We hebben al twee geruststellende security-drill ervaringen achter de rug. De eerste bedoeld om te weten wat je allemaal moet doen in geval van een kaping door Somaliërs (de Philipijnse bemanning blijft dan vrolijk lachen met zwemvesten en oranje petten op). Daarvoor is het schip wel uitgedost met veel prikkeldraad. De tweede oefening om te weten wat je in geval van brand moet doen (de bemanningsleden zijn als brandweermannen uit gedost en blijven ook lachen onder hun zuurstofmaskers). Ik heb nu allerlei visioenen door de film captain Philips en de beelden van de Concordia op haar zij...........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten