Gistermiddag aangekomen in Muscat, Oman. s'Middags met onze partners in crime, die het ook leuk vinden om er allleen op uit te gaan ( deze keer geen gekke dingen meegemaakt) gewandeld van de haven naar de oude stad, en ook het paleis van de Sultan bewonderd. Alles schoon hier, alles nieuw, mooi aangelegde wegen en parkjes, dure auto's, veel mannen in witte jurken. Het is weekend en daarom op de boulevard veel slenterende gezinnen; naast de mannen met hun kraakheldere witte kleding en Omani hoofddoeken in het zwart gekleedde vrouwen met veel kindertjes, die allemaal met speelgoed rondliepen. Ook nog in de souk geweest, waar de lokale mensen kopen. Geen opdringerige onvriendelijke kooplui. Je voelt je heel veilig, op je gemak en welkom, men is erg aardig.
Deze keer wel de echte Omani koffie gedronken en een heerlijke lime-mint limonade. Het was een feestje om op het terrasje te zitten aan de prachtige boulevard aan de haven, met uitzicht op de boot van De Sultan. Je kunt hier op 'de corniche' zelfs fietsen huren!
Vandaag weer uren met de bus op tour, veel gezien van het land, naar een plek die Nizwa heet. Een Wadi, een soort oase, in dit land dat gevormd wordt door rotsachtige steile onherbergzame bergen, tot 3000 meter. De kleuren van het gesteente zijn prachtig. Een echt interessant fort bezocht, de souk, de grand mosk. Een hele goede indruk gekregen van dit land. De Omani's zijn trotse mensen. Dit land is sinds de jaren 70 uit de grond gestampt. Hier kan op dit moment alles. Er wordt met groot respect over de sultan gesproken, en over al zijn bezittingen, de man is een visionair; in Cambridge opgeleid, heeft zijn eigen vader afgezet en heeft heel wat voor elkaar gekregen.
De prijzen op een terrasje en voor een souveniertje zijn heel hoog. 1000 Omani Rial is 3 dollar. Ze vragen voor een klein mandje rustig 25.000 Rial. Ook voor een koffie moet je bereid zijn om 3000 Rial te betalen. Het geeft een vreemd gevoel. Omdat je overal maar kort blijft en steeds in een ander land bent raak je niet zo gewend aan de valuta en de waarde van het geld. De Brits betalen het liefst alles en overal in ponden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten