NASCA

(de kolibrie, ongeveer in het midden van de foto, witte lijnen)

Vanuit Cusco weer teruggevlogen naar Lima. Eigenlijk vermijden we binnenlandse vluchten liever, maar dit land is te groot en er zijn teveel bergen om gemakkelijk afstanden te overbruggen. 

Ook de reden waarom we niet alle bijzondere plekken van Peru kunnen zien. 

Máár er komt nog wel een Grande Finale:

We rijden nml nog naar Paracas, 4 uur door een zeer druk Lima en dan via de Pan-American highway door een enorm woest, rotsachtig en daarna woestijn landschap. 

De mensen spelen hier graag landje pik. 

Je zet ergens een huisje neer, metselt er later een muur omheen, gaat er af en toe inzitten en na 6 jaar is het van jou. Levert een vreemd beeld op. Een kaal en vaak uitgestorven landschap met een boel piepkleine huisjes erop, vaak zonder dak.

Er wonen hier weinig mensen , er is visvangst en er zijn wat kippenfarms. Af en toe is er een zeer armoedig stadje met allemaal niet afgebouwde huisjes, zoals op meer plekken op de wereld. Zolang de bovenste verdieping er niet opzit betaaal je geen belasting, of de bovenste verdieping is voor de zoon en zijn gezin.  

Er loopt een koude golfstroom ( Humboldt stream-Perustream ) langs de kust. Daardoor is deze kust niet zo interessant voor strandtoerisme, eigenlijk net zoals in Namibië.

Hier zijn ook zandduinen, maar niet zo spectaculair en ze worden ook niet beschermd. 

Maar wat hier wel is is de mogelijkheid om met een klein vliegtuigje over de fameuze en intrigerende NASCA lijnen te vliegen. Die zijn nog ongeveer 200 km ten zuid westen van Paracas.

Grappig is dat we ook afmeerden in Paracas met de Sirena, toen om de ook beroemde Balistoseilanden te bezoeken, waar ik de foto’s van de zeeleeuwen heb genomen. 

Vanuit onze hotelkamer zie ik in de baai nu een ander schip liggen. 

Zo is onze cirkel rond. 

De vlucht was een ongelooflijke ervaring, nog best een end vliegen voordat we er waren en aldaar een goede uitleg en goed zicht, dat is ook altijd afwachten, want het is hier erg heiïg. We vlogen steeds eerst met de rechterkant van het vliegtuigje en daarna met de linkerkant over de rotstekeningen heen. Wat een service, maar beter niet te veel eten voor de vlucht! 

Sommige dingen in het leven zijn niet te bevatten, zoals deze NASCA lijnen; waarom ze ooit gemaakt zijn door de indianen en hoe weet men nog steeds niet, en ook niet hoe het mogelijk is dat er afbeeldingen zijn gemaakt van dieren die niet uit dit gebied komen, en ook van blanke, bruine en donkere mensen. 

Bizar was dat we van een geheel nieuw vliegveld vertrokken. Dat helemaal niet in gebruik is, misschien gaat Lima deze plek in de toekomst als uitvalsbasis gebruiken maar dat is nog niet zeker.

De balies en de bagagebanden waren nog verpakt is plastic folie.

Dit was een geweldige ervaring, we blijven nog een dagje bij het zwembad en gaan dan weer terug naar Lima om terug te vliegen naar Amsterdam 

Zo is er een einde gekomen aan deze geweldige reis. We hebben zo ongelooflijk veel gezien, ik voel me verrijkt en voldaan.