donderdag 6 oktober 2016

Varende vrieskist


Omdat we vertrokken in de nazomerse periode met heerlijke temperaturen boven 25 graden was ik vergeten hoe erg het na zonsondergang af kan koelen in september en zeker in oktober. Dom natuurlijk. Ik heb wel wat warme kleding bij me maar alleen wat dunne sokjes en gympjes, geen goede warme jas, geen fleeceding- want dat draag ik nooit-  en geen dikke sokken, of warme laarzen ( die hele dure met die bontvoering lijken me opeens onontbeerlijk) . Ik heb het dus koud, heel erg koud. Als de zon er is, zoals vandaag gelukkig ook weer, is het van 12 tot 17 uur heerlijk en koester ik me in de zonnestralen. Ik wou dat ik een ingebouwde zonnecel had ofzo die ik s'nachts zou kunnen aanspreken want verder heb ik het eigenlijk de hele tijd koud. Mijn handen zijn er stijf van. Best vervelend. Maar niet klagen hoor, want het is nog bijna alle dagen strak blauw geweest!
Door deze weersomstandigheden is het s' ochtends nu erg mistig. Ik sta voorop ( ook lekker fris ) om te kijken of de captain goed koerst want hij ziet geen hand voor ogen, er is gelukkig nauwelijks ander verkeer op het water want dan zou het onverantwoord zijn om te varen. 

    'als de mist optrekt'

We varen door de streek van de Chablis. We zien diverse reclameborden voor wijntours. 
Volgens de sluiswachter van vanmiddag is de oogst van de Chablisdruif dit jaar geheel mislukt door de enorme hagelbuien van juni, er lag 40 cm ijs op de velden het moest met shovels weggeduwd worden. Weet niet of dàt waar is, maar dat dit jaar geen goed wijnjaar is dat staat vast. Ipv met de machines te plukken kan er maar heel selectief met de hand af en toe een druifje geplukt worden.

We kregen weer heeeeeel leuk bezoek, terwijl in the middle of nowhere lagen, zijn we toch gevonden door vrienden die terug rijden naar huis; we borrelen tot het donker en te koud word, zij vertrekken naar een hotelletje in de buurt. Sluis 99 gehaald, nog 15 te gaan! 

Dat lukt ons op de tiende dag. 
We hebben echt nergens tijd verspeeld, aan een stuk door gevaren vanaf het moment dat de sluizen open gaan totdat de sluiswachters ermee ophouden. Geen excursie of wandeltochtje gemaak. 
Dus het Canal de Bourgogne is ècht een enorme klus om te doen! Hoe zal dat in de zomer niet zijn als er veel meer huurboten en hotelpeniches varen? 

We vervolgen de tocht over de Yonne, richting Parijs! 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten