1 oktober, de dag van de vele leuke sluishuisjes

 

Dag 6

Het Canal meandert door een Zuid-Limburg aandoend landschap. Het is prachtig, het wordt zo langzamerhand herfst in Frankrijk. De sluishuisjes hier zien er leuk en verzorgd uit. We zien moestuintjes met pompoenenoogst, dikke zinnia's en grote dahlia's en van alles nieuwsgierig over de sluisranden koekeloeren, s'ochtends regent het, smiddags breekt het zonnetje door.

De sluiswachter is ons goed gezind en we werken met z'n drieen keihard om alle sluizen te trotseren. Hij woont met zijn moeder is een schattig sluishuisje. Op dit deel van het Canal staan als aan een kralenketting geregen allemaal dezelfde sluishuisjes. 

( hier drie achter elkaar , sluiswachter heeft sluis vol laten lopen, wij varen naar binnen, hij sluit li deur, wij stappen af en sluiten re deur. Hij laat waterpeil zakken) 

De eerste zijn nog mooi opgeknapt en bewoond, daarna treedt het verval in. De sluiswachter kent iedereen en vertelt me wie in de huisjes wonen, daar Parijzenaars, daar des Hollandais, hoe duur het is om een huisje te huren, wie een nieuw dak heeft en wat dat dan niet kost en over het beleid van de VNF. Het gebied is uitgestorven, er is geen verkeer toegestaan op de wegen langs het Canal, we zien af en toe nog een fietser en natuurlijk de sluiswachter op zijn brommer. 

Ook mag ik even in een leegstand huisje kijken, mijn fantasie slaat weer op hol!

Zo doen we de hele dag over de eerste 26 sluizen stroomafwaarts. S' avonds meren we af in Marigny-le-Cahouet, bij sluis 26 en krijgen we bezoek van MJ&W die op weg zijn jaar hun Zuid-Franse paradijs en blijven dineren, zo gezellig. 

Dag 7 

Weer een prachtige dag, een landschap zoals de voerstreek, waar het Canal door heen slingert, echt adembenemend. We gaan als een speer vandaag. De velden liggen er al netjes omgeploegd bij, de koetjes grazen als witte stipjes in de verte vredig hun buikjes vol. We hebben een prima begeleidend team.

Sluiswachters aan de koffie.

Wij liggen nu laag, kunnen niet meer aan land  om te helpen met andere deuren open doen, deuren li en re worden afzonderlijk geopend , sluiswachter moet om hele sluis heenlopen .

Dit was heel schattig

Als ik later groot ben dan wordt ik Éclusier......

We meren af bij sluis 64 aan een nette steiger bij Montbard, met stroom en water. Dat waren er dus weer 38, pas mal maar we zijn kapot! Koken, eten en snel op één oor.

Morgen weer vroeg op. Want hier ligt ook weer een hotelpeniche klaar........