Eenmaal op de atlantische oceaan raken we al snel in een storm verzeild, het is niet
mis, windkracht 7 ! het schip steunt en kreunt, kraakt en gromt, het is niet fijn, we liggen twee dagen plat door zeeziekte. Lichtelijk gebroken komen we aan op de
Falklandeilanden .Daar is het heel erg koud, de warme kleding : donsjack, sjaal, muts en handschoenen moeten echt aan en op. De wind is snerpend , het is 3 graden maar voelt als -5.
We gaan met de reddingsboot aan wal en maken een tocht over het eiland.
Het werd een woeste tocht door een woest landschap, we doen over de laatste 15 km 1,5 uur.
Het is een zeer bijzonder landschap, rotsachtig met kale grasgebieden met veel schapen, veel steen en wol dus. Je ziet soms aan twee kanten de zee. We gaan naar Volunteerpoint om een pinguïnkolonie te bezoeken.
Er zijn drie soorten pinguïns hier: Kings-Gentoo-en Magellanic pinguïns.
Ik heb ervan genoten . Het zijn zulke geestige dieren. Je mag heel dichtbij komen,
Ik heb zulke leuke foto’s kunnen maken.
Er stond/lag een grote broedende menigte Gentoo’s en op het strand kun je zien hoe ze in het water induiken. Brrrrrrr! Daar woei je bijna weg en was het zo koud!
Er waren bruine wollige 1 jarige kingpinguins en al iets oudere exemplaren die langzaam hun mooie king uiterlijk krijgen.
Op dit eiland maar op een ander deel zijn ook nog rockhopperpinguins, uit de film happy feet, die zo grappig buitelend duiken.
Verder zijn er op de Falklands allerlei oorlogsmonumenten en restanten.
Stanley is de hoofdstad, er staan veel leuke gekleurde houten huizen en gebouwen.
Er wonen hier slechts 3500 mensen. Je hebt hier ook echt niks te zoeken, ruig en koud.
Verkleumd kwamen we aan het einde van de dag weer terug op de Sirena . Gelukkig hebben we een lekkere warme douche.
De volgende storm is al aangekondigd......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten