Bearded trees

We gaan lekker wandelen! Na een busrit van een uur komen we in een alpinecentrum. We gaan met een krakkemikkerige skilift, die in Oostenrijk allang op de schroothoop zou liggen, naar boven. Op een uitzichtpunt zien we de Sirena heel in de verte in de baai liggen. Wel bijzonder.

Daarna lopen we naar beneden door een prachtig bos. Het heeft gesneeuwd de afgelopen 24 uur en de gids vertelt dat het nu (in de zomer) meer gesneeuwd heeft dan in de afgelopen winter. Het wordt hier in de zomer niet warmer dan 12 graden, de

huizen moeten altijd verwarmd worden . Overheidsfunctionarissen verdienen meer als ze bereid zijn in deze regio te gaan werken.

Het is nog steeds bitter koud door de wind die hier onder een specifieke hoek waait.

Om zo bergafwaarts te wandelen over ijs en dooiende sneeuw is nogal glibberig en 
daardoor gevaarlijk. We zakken ook af en toe diep in de modder weg. Onze schoenen, sokken en broeken zijn doorweekt. 
Mààr het bos op deze heuvel is heel bijzonder, een beetje spookachtig door de met hangmossen begroeide bomen of door mos aangevreten kale bomen. Het zijn fuga’s, bomen die alleen hier, in een deel van Australië en op Antarctica voorkomen, ze zijn prachtig .

Doordat we zo goed op onze stappen moeten letten zou je bijna vergeten om je heen te kijken. Als ik beneden arriveer hangt mijn haar in bevroren sliertjes om mijn hoofd. 

We krijgen dan wel een lekkere warme chocolademelk. Het was een lastige wandeling maar erg de moeite waard. 

Vroeg in de avond vertrekt de boot om twee dagen door de Chileense fjorden te gaan varen. Het schijnt lastig maneuvreren te zijn door de straat Magellaan. Daarvoor is een 

tweede loods ingevlogen. Dit is het uitzicht als we s’ochtends wakker worden.