Toch nog een verhaal want wat een week!

We verblijven net over de grens van Belize in een prachtig eco resort. Smaakvolle huisjes met de leukste hangmatten op een verandaatje in een geweldig aangelegde parkachtige tuin, respectvol de jungle bedwongen, met de mooiste bomensoorten van Guatemala en Belize bij elkaar; een heuvelachtig terrein, de meest bijzondere orchideeen en vele andere tropische bloemen.

Een zoutwaterzwembad, geen handdoeken- en laken verspillingen, gezuiverd water in thermoskannen, geen plastic, en de heerlijkste fusionsmaken van gerechten die uit de keuken komen. 

Je kunt op het terrein hiken, paardrijden, roeien, yoga doen en er is ook een vlinderhuis. 

Het is er geweldig!

De ATM tour (maya site: Actun Tunichil Muknal)

We rijden twee uur het binnenland in. Dat is leuk want het is hier zo heel anders in Belize, vrolijk opgeschilderde huisjes, turqoise, knalgroen en rose. Reggae muziek, een caribische creoolse bevolking. 

Al bij de grens worden we aangesproken met 'hi guys'. Iedereen is hier nml HAPPY! alles is hier vrolijk. De natuur even lush als Guatemala, evenveel Mayaverleden (ook hier zijn veel vindplaatsen en mayaruïnes om te bekijken, beroemde sites als Caracol)  maar hier is ook ACTIE!

Je kunt hier overal opklimmen, abseilen en induiken : Ziplinen, Quad cruisen, duiken, snorkelen, vissen èn dan de beroemde ATM en de cavetubing. Die twee gaan wij ook beleven. 

ATM

We pikken onderweg een Canadese vrouw Christine op met haar dochter die huis en haard verkocht heeft en met een 35 jaar oude rammel camper vertrokken is en rondtourt. Heel leuk om de hele dag mee op te trekken. 

We gaan olv een gids, na een wandeling van een uur de bergen in door de hitte, de grotten in. Wim moet helaas al snel  afhaken ivm claustrofobie....zie onderstaande foto. Het is nml echt een hele heftige zware excursie.

Je mag tegenwoordig geen camera's meer mee in de grot. Ik heb deze foto's van google afbeeldingen geplukt. Ik heb sowieso deze dagen weinig kunnen fotograferen ook onderweg niet , ivm de aard van de excursies had ik de camera in de safe gelaten.

Eenmaal in de grot:

Je waadt tot aan je kin in het water, je draagt zwemkleding en daarover hikekleding, je hebt een helm met licht en goede sportschoenen nodig. Je zwemt hele stukken door grotten met ijskoud water, je klautert door spelonken waar je niet rechtop kan staan, en ook niet op de bodem kan staan. Er zijn delen waar je met je hoofd naar links kijkend in moet, dan halverwege je nek moet strekken en dan je hoofd naar de andere kant moet draaien, anders kom je er niet door. 

Ik heb niet zo.n lange nek en ik blijf gewoon klem zitten met mijn helm tussen de rotsen als mijn hoofd recht staat, ik moet een een soort spildraai maken, hoezo wedergeboorte?

Voor de mayas waren de grotten in de bergen de onderwereld. Diep een berg ingaan moest met respect gebeuren en was alleen voorbehouden aan priesters. Er werden offers gebracht in periodes van droogte aan de regengod Chaac. Toen de regens uitbleven trokken ze steeds dieper de grotten in, overal zijn resten gevonden van rituelen. En ook veranderde de aard van de offers, van jade en dieren naar mannen en later ook vrouwen en kinderen. 

De gids zegt precies waar je je voeten moet zetten. We gaan heel hoog de grot in, via allerlei plateaus en zelfs nog via een enge ladder. 

Om dan uiteindelijk in een enorme zaal terecht te komen waar de maya.s de rituelen uitvoerden en waar de skelletten van mannen en kinderen gevonden zijn en artefacten zoals vazen en schalen. Je mag niet hard praten, je moet respect tonen voor deze omgeving. Ik vind het wel fijn dat daar op gelet wordt want het voelt niet prettig. De skeletten zijn daar nog zoals ze gevonden zijn, echter geheel gecalcificeerd en vast gegroeid. De gids geeft veel uitleg over alle rituelen. 

En over de geschiedenis en de ontdekking en exploratie van de grotten. 

We gaan verder omhoog langs en achter de stalagtieten en -mieten om in het allerheiligste te komen. Ongelooflijk dat dat allemaal zomaar mag , we doen er in totaal anderhaf uur over om daar te komen. Dan moeten we dezelfde route weer terug en weer een uur terug wandelen door de jungle.

Helemaal stuk arriveer ik weer bij ons busje. Wat een challenge, en wat een beloning en wat een bijzondere dag. Twee uur rijden, Christine weer terug brengen en naar de lodge terug.

De volgende dag doen we dus helemaal niets. Mijn benen en knieen zouden niet het eens voor elkaar krijgen om op een paardenrug te komen. Ik kijk naar de vlinders en de bloemen en naar het zwembadwater.