Op San Pedro moeten we eerst even slikken, in wat voor wereld zijn we nu terecht gekomen.
Het lijkt een tropisch Schiermonnikoog, de boot ernaar toe voelt net als de boot naar een waddeneiland. Zodra je het vaste land verlaat begint je vakantie. Alleen geen koffie met gevulde koek.
Op het eiland heerst een drukte van jewelste door weekendgasten, schoolkinderen die het weekend thuis komen, wat toeristen met tassen, kisten en kratten vol etenswaren, de voedselfouragering voor het eiland. De meeste toeristen vliegen hier naartoe met kleine vliegtuigjes die af en aan vliegen.
Naast fietsen zijn er op dit eiland tientallen golfkarretjes. Bruin verbrandde mensen in bermuda's en op slippers rijden erin rond en zo ook de eilandbewoners, heel relaxed.
Iedereen schijnt te weten waar naartoe te gaan. Wij staan eerst ietwat verloren met onze spulletjes op het strandje. We komen terecht in een hotelletje dat geen hotel blijkt te zijn maar een appartemententje met Amerikaanse wasmachine en ijskast.
Het is warm en het waait heel hard, het is daardoor heerlijk, net Curacao! en ik voel me dan ook snel thuis.
Het huren van zo.n golfkarretje is heel duur dus dat doen we niet, we gaan wel s.avonds naar het stadje en eten dan zalige garnalen
We verlaten San Pedro, na vier nachten, s' ochtends heel vroeg. Weer met een bootje steken we over naar de kust van Mexico.
Onze tasjes vol schone kleren.
Het was een spannende overtocht en we werden daar opgewacht door strenge kustwacht en douane met hash honden. Van hieruit vliegen we terug naar Europa.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten