We dalen en klimmen en rijden later over dorre onherbergzame rotsachtige bergen. We zien eerst nog palmbomen, later alleen nog maar enorme cactussen en kale bomen vol stekels. Er wonen hier geen mensen en er zijn geen dieren.
Foto vanuit de auto, we kunnen onmogelijk ook maar ergens uitstappen
gedurende deze rit, hier op 2500 meter hoogte.
Er is dit weekend een motorevenement waar 50.000 motorijders aan meedoen. Gister reden ze 200 km de bergen in vanuit Antigua, vandaag rijden ze terug. S' nachts wordt er gefeest, gedronken en bijna niet geslapen. De hele dag rijden ons zwermen motoren tegemoet. Het leidt tot levensgevaarlijke situaties, de weg is heel bochtig, ze halen in en rijden vaak op de verkeerde weghelft. We zien dan ook nare ongelukken.
hier zijn ranches en rancheros met hoeden.
Vanuit de bergen komen we weer in een groen landschap terecht en naderen de grens met Honduras. Via een vriendje van de chauffeur en een visitorstempel in ons paspoort en 100 Quetzales mogen we zonder problemen het land binnen.
We slapen in het stadje Ruïnas de Copan om de volgende dag de beroemde Mayaruïnes te bezoeken.
S'avonds lopen we een beetje rond in het rustige en donkere plaatsje, we lopen de kerk binnen.
Men is druk bezig met het voorbereidingen treffen voor de dienst. Iemand test continue de microfoon...uno, dos ,tres...uno,dos, tres...de misdienaren voetballen nog even op straat.
Dan komt de pastoor aangerend in een witte jurk en bij de deur krijgt hij een gifgroene pij over het hoofd aangetrokken. De kerk is ondertussen vol gestroomd, de kaarsen zijn aangestoken.
Niet het orgel maar een guitaar begint te spelen, de misdienaren komen binnen, de stoet zet zich in beweging .
Het zingen van de mensen grijpt me iedere keer aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten