Tegenwind en tegenslag

Al varend naar het zuiden en tijdens ons verblijf in haventjes hebben we natuurlijk goed gekeken naar de mogelijkheden en faciliteiten om de boot voor enkele weken achter te laten. Wim heeft met de mensen van de capitainerieen gesproken en de tarieven bekeken. Onze conclusie is dat we de boot het beste rond Lyon kunnen achterlaten. Macon is de beste optie maar is wel erg noordelijk, verder Valence, Cruas en Port de Condrieu. Op het moment moet je niet in het zuiden zijn, te vol, te warm, te duur en te veel huurbakken! Daarbij weten we eigenlijk niet of we eigenlijk wel echt op het Canal du Midi willlen gaan varen. Daar schijnt het in het najaar heel vol te zijn met overwinteraars die jaren dezelfde plekken bezet houden.

Bovendien kunnen we eind van deze week met Willem meerijden die dan uit Zuid-Frankrijk gaat vetrekken, dat ook is natuurlijk héél fijn. Geen gedoe met het huren van een auto enzo. 

Ook houden we als we een iets noordelijker plek uitzoeken alle opties van vaarroutes open. 

Zo komen we dus tot de beslissing om nu niet richting Sète te varen maar rechtsomkeer te maken. 

 markt in Avignon

Het voelt wel een beetje gek als we s'avonds laat weer in Avignon terug zijn. 

Onze Finse buren op de kade treffen we in alle staten aan want die ochtend was, voor de boot voor hen, het lichaam aangespoeld van een verdronken man. De hele dag is de police met allerlei onderzoekteams bezig geweest. Het duurde drie uur voordat de man uit het water gehaald was en vervolgens heeft hij niet toegedekt nog enkele uren in de hitte op de kade gelegen, die niet was afgezet. 

Allerlei 'geïnteresseerden' liepen gewoon (soms met hun hondje) voorbij. 

Onze buren wilden duidelijk hun verhaal kwijt. 

Na een vaarwel rondje in de stad aan het einde van de volgende morgen vertrekken we met een fikse tegenwind en -stroming. Zo stroomopwaarts de Rhône bevaren, dat is een ander verhaal!  We halen maar 7 km per uur. 

Zoals eerder verteld zijn er nauwelijls aanlegplekken op de Rhône en we zijn dan ook blij dat we aan het einde van de middag een steigertje vinden in een klein uitgestorven dorpje. Er komt een pizzabakster aangereden in een camionette die voor onze neus pizza.s gaat staan bakken, dat is dus lekker gemakkelijk. Het wordt weer een zeer woelige nacht en we vertrekken de volgende morgen vroeg weer. 

    s'avonds aan de grote brede woeste Rhône, en de volgende ochtend 

Het blijft gek om nu de andere kant weer op te varen en de kanjers van sluizen nu omhoog te nemen. 

We moeten onze aandacht er goed bijhouden. De wind is sterk en we hebben er in de sluizen flink last van! 

Na alle sluizen die we hebben gedaan hebben we nu een keer flink pech! Met het stabiel houden van de boot komt onze kabelaring er niet ongeschonden af. We balen ervan. 

Nou ja de kabelaring is er wel om klappen op te vangen en heeft dat al zovaak gedaan, maar toch is het zonde als deze dan beschadigd. 

Ook Layka heeft een ongeluk gehad. Ze is al zo bang om steigers te lopen, vooral op rastersteigers, en nu moest ze op een hele steile plastic steiger omhooglopen, met aluminiumstrips tussen de compartimenten. Het ding bewoog in de wind, ze gleed weg en brak zodoende aan beide achterpoten een nagel, die arme lieverd. Nu wil ze nog nauwelijks van boord en ze had nog wel net een nieuwe Franse vriend:

Op de derde dag terug halen we Cruas, alwaar een mooi rustig haventje en de volgende dag gaan we Valence.

Ook daar beleven we een avontuur.

in Avignon: iedereen een hoedje op!