De Saône

Op 7 juli is onze Willem jarig, we versieren de boot en kopen heerlijke taartjes om dat te vieren, hij is vanmorgen weer veilig terug uit Azië gekomen.

We haalden Corre dus net niet en overnachten in een haventje in Port sur Saône. We kunnen daar diesel tanken en de volgende dag wil er ook een monteur van de werf naar de kapotte boegschroef kijken. De boot blijkt niet uit het water te hoeven voor deze reparatie, waar we eerst bang voor waren. De monteur is voor ons op pad gegaan, een uur rijden en weer terug om het betreffende onderdeel ergens vandaan te halen ( onze reservepin, die Brandsma zelf heeft geleverd, bleek natuurlijk weer net niet het goede ding te zijn.)  De monteur heeft het later via het vooronder weten te vervangen. 

Hardstikke fijn, en bovendien maar een uurtje arbeidsloon gerekend. Wat een goede service! Ondertussen heb ik de wasmachine in de capitainerie laten draaien met o.a. ons beddengoed. 

Het is nu erg warm, van 16 naar 36 graden, dat is weer even aanpassen.

We zijn op de Saône, de Fransen spreken het uit als Sônne, de Engelstaligen (die we hier in grote getale aantreffen) hebben het over the Zoon. Er zijn veel Amerikanen, Aussies en Nieuw-Zeelanders die (vaak in Nederland ) een voormalig binnenvaartschip, meestal een platbodem, kopen nadat zij in eigen land huis en haard verkocht hebben. Ze wonen een aantal jaren op deze schepen en trekken door Europa, meestal door Frankrijk. Het is een hype, er zijn er veel. De schepen zijn groot en ze nemen veel ruimte in aan de aanlegsteigers. Ook vormen ze een soort clan in de haventjes. Maar ze zijn heel leuk hoor, ze vertellen graag stoere verhalen en hebben veel bruikbare tips. 

Na het laatste sluisje van het Canal de Vosges bij Corre begint de Saône als een smal vaarwater en zal eindigen als een brede rivier bij Lyon. Het eerste deel doet ons denken aan de Amstel, een slingerende rivier door bos en langs weilanden. Soms een fraai huis te zien en met mooie oevers. Wij vinden de stadjes een beetje tegenvallen. Ze zijn historisch gezien interessant, oude middeleeuwse huizen met oplopende straatjes, mooie kerkjes met typische torenspitsen en of torens met een mozaïk van dakpannen. Er zijn overal oude wasplaatsen zgn lavoires. 

Maar het is overal uitgestorven, de plaatselijke middenstand bloedt dood. Zo zonde. Er is met moeite nog een bakkertje te vinden. Qua restaurantjes lijkt het of men tegenwoordig in Frankrijk alleen nog maar pizza en kebab eet. De kleine winkeltjes zijn weg en buiten de stadjes, een end lopen, zijn grote supermarkten, waar wel alles te vinden is natuurlijk. Wat je wel nog overal ziet zijn brillenwinkels en moderne apotheken. We meren aan en overnachten in Gray en in Auxonne, waar Napoleon ooit woonde en alwaar een Bonaparte museum is.

We passeren een aantal zijkanalen: Canal de la Marne, Canal de Bourgogne en Canal du Centre. Deze leiden alle naar Parijs. Er zijn hier weinig sluizen, we kunnen dus kilometers maken! 

De vacances zijn duidelijk begonnen in Frankrijk, er wordt geroeid, gezwommen en gevist en er zijn veel, wat wij oneerbiedig,  'huurbakken' noemen op het water. Kunstofboten met veel boeien, vaak veel fietsen en/of bierkratten op dek, en veel mensen aan boord. Ze snappen soms niks van de sluizen en van de regels op het water. Maar ja, ze hebben ook veel plezier! 

Eind van vrijdagmiddag bereiken we Chalons sur Saône. We blijven hier het weekend, er is veel te zien! 

Gray

 

Gray

 

Auxonne, beeld van Napoléon voor de kerk met bijzondere torenspits. We bezoeken het museum niet, het is zo heet, we kunnen Layka niet alleen op de boot laten. Zij heeft trouwens zelf ook een afspraak! 

De algemene vibe is goed in Frankrijk, want ca va bien avec le Football pour la France! Ze zitten in de finale!