Haha, nou dat is niet zo hoor, we zien wel paarden maar het zijn vermoeid lijkende oude sokken die staan bij een ranch waar een groot bord hangt met "ontdek de Camargue te paard".
Het is ook overal op de wereld hetzelfde. Ooit hobbelde ik eens op de rug van zo.n magere arme ziel door een mooie canyon; ik kon er niet eens van genieten want ik had alleen maar medelijden met dat paard.
En ook was ik eens met een kleine Gijs en Piek op Kreta waar twee 'oud van dagen' paardjes de hele dag rondjes moesten lopen, in de bloedhitte, met kindjes op de rug. Iedere keer als we naar het stadje liepen wilden zij naar de paarden kijken en natuurlijk het liefst er ook boven op zitten. En ik maar proberen het uit hun hoofd te praten.
Enfin het eerste redelijke haventje dat we passeren heeft geen plek voor ons, we moeten doorvaren en halen zodoende Aigues Mortes. Eigenlijk was daar ook geen plek voor ons (zo vol is het), maar we zijn ldaarom illegaal aan een bedrijfssteigertje aan gaan leggen wel mooi met uitzicht op de oude stadsmuren en een romantisch vuurtorentje. We worden de volgende morgen direct weggejaagd.
Enthousiast wandelen we s'avonds nog even naar het oude stadje. Als we door de poort in de oude stadsmuur lopen komen we regelrecht in een toeristencircus terecht. Zandvoort aan Zee, maar dan op z.n Frans. Verschrikkelijk vinden we het! Één en al ijstent en souvenierswinkel met lavendelzakjes, zeezout en zingende krekels in doosjes. Veel bruinverbrande medelanders, nepperige pizzeria's en "Franse" muziek. Tja......als dit het zuid Franse sfeertje is dan hoeft dat niet zo voor ons.
Het was natuurlijk ook nooit ons plan om hier in het hoogseizoen te vertoeven.
De volgende morgen hoort Wim van de capitainerie dat er geen andere ligplaats is voor ons.
Ook blijkt na wat telefoontjes dat deze er niet is op twee volgende mogelijkheden. ( Lattes, Sète)
Als die er wel zou zijn zijn de prijzen hier, in deze periode, ook schrikbarend hoog.
We zijn op zoek naar een bewaakte plek om de Vamos achter te laten tot half september.
Dat lukt hier dus niet. Wat nu te doen?
We gaan in ieder geval nu weer vertrekken eerst richting Beaucaire om daar verder te informeren. Telefonisch bereik je hier niks, reserveren doen ze niet. Daar is de markt en zijn de klanten niet naar.
Te onvoorspelbaar allemaal.
We zijn nog niet weg uit Aigues Mortes of er barst een gigantisch onweer los. Omdat we door een smal kanaal in de Camargue varen is er geen enkele beschutting, er is geen boom in de weide omtrek te zien.
Ik zie de flitsen links en rechts naast de boot in de aarde verdwijnen en het dondert als een gek. Ik word er bang van. Daarbij zijn de ruitenwissers nog steeds kapot. We moeten dus met een open raam varen, Lekker onhandig allemaal en het is meteen weer een natte zooi buiten en binnen.
De witte Camarguepaardjes staan braaf te grazen aan de oever als er een rondvaartboot passeert, vast gemaakt aan onzichtbare lijntjes, zodat de toeristen fotoos kunnen maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten