Net voor we het stadje inreden passeerden we de "historische" begraafplaats en direct daarnaast was een campinkje. Nu had Wim, na de hele dag rijden in 'dat' ding absoluut geen zin om nog maar een meter verder te rijden en verder te zoeken naar een iets betere overnachtingsplek, dus we bleven hier!
Een treuriger en armoediger plek kan je je niet voorstellen: op kale grasveldjes stonden wat armzalige caravannetjes met Onslow look alikes ervoor. (Onslow....de zwager van Hyacinth).
dus gauw onze gordjintjes dicht, iets eten en om half tien liggen wij vandaag op 1 oor.
De volgende dag bleek er een hele goede deli in het plaatsjewaar verder niks te beleven viel, te zijn en daar dronken we een hele goede cappuchino voordat we aan de rit door de prachtige Grampions begonnen. Out of the blue doemden de bergen op, ze zagen er Grumpy uit onder de onheilspellende woeste luchten. We hebben daardoor geen wandeling durven maken maar de rit was alleszins de moeite en de omweg waard.
We hebben ook kangeroes voor de auto zien hoppen, en we hebben emu's en struisvogels gezien en zelfs een koala. Deze zat trillend zich vast klauwend op de rand van een schutting, aan de ene kant een blaffende hond, aan de andere kant stoute schreeuwende jongetjes. Zo zielig!
Toen ik de moeder van de kinderen vroeg of de koala geen hulp nodig had trok ze haar wenkbrauwen op.
In Hamilton kochten we een verzamel CD van Creedence Clearwater en we rijden nu als oude hippies zingend weer verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten