Toch een bijzonder fenomeen die massagesalonnetjes. Ze hebben altijd een enorme aantrekkingskracht op ons, we laten ons graag verleiden tot een voetmassage. Wim vindt het eigenlijk altijd heel veel pijn doen, meestal tot grote hilariteit van de masseuses. De salonnetjes zijn vaak ongezellig verlicht dmv een soort te zwakke tl verlichting en er staan vaak wat viezige skailederen relaxchairs.
We hebben door de jaren heen allerllei ervaringen opgedaan.
Soms moest je een trappetje op en wist je niet waar je terecht zou komen, soms kreeg je een onduidelijk zoet drankje voor de "behandeling", soms waren de masseuses eigenlijk te moe, of niet geschoold en soms onverwacht goed en professioneel.
Buiten onze logeerplek van nu is een doorgaande hele drukke straat. Rural Bali life (foto) geen toerist te zien en ook geen toeristenwinkeltjes, wel heel veel etenskarretjes, waar ze sateetjes grillen op houtskoolvuurtjes en vis en banaan frituren. Er wordt hier veel eten afgehaald.
Èn er is een massagesalonnetje waar we een voetzoolreflexbehandeling hebben gekregen die ons nog lang zal bijblijven, my goodness, very strong hands! Vandaag hebben we alletwee zitten kermen, en gelachen dus met de dames.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten