Dag 3 vertrek uit Dijon bij sluis 55
Het is de bedoeling dat je s'avonds meldt aan een centrale van de VNF hoelaat je de volgende dag wil starten. Ze zorgen dan dat bij de eerste sluis een begeleidende sluiswachter klaar staat. Wij geven aan half tien. Een werkstudent in dit geval treedt op tijd aan. Om half twaalf meldt hij ons doodleuk dat hij ermee stopt, hij moet lunchen (natuurlijk heilig in Frankrijk) en hij moet wel een half uur brommen om thuis te komen. Hij wil nog wel een sluisje open doen voor ons maar dan moet ie nog verder brommen. Dus allé....ga maar en bon appétit!
Om half twee is hij weer terug en kunnen we weer verder. We worden bedreven in het zoveel mogelijk helpen om het proces op z.n vlotst te laten verlopen. In de loop van de middag komt er ook assistance voor de sluiswachter en schiet het toch nog een beetje op, we varen tot half 7 en zijn dan bij sluis 34, 21 sluizen en 20 km afgelegd......
Het is s'ochtends echt heel erg koud, 3 graden!!!! de lucht is helder en wolkenloos, in de loop van de dag warmt het flink op. Dan is het twintig graden warmer en kunnen de kleren en de sokken weer uit.
Het kanaal is inderdaad prachtig, jammer alleen dat er langs dit eerste deel een autoroute loopt met voorbij razend verkeer.
Die autoroute buigt op een gegeven moment af, en dan zien we naamborden aan de kant van de weg met namen van plaatsen zoals Nuits Saint-Georges en Chambertin verschijnen.
We meren af voor dit schattig opgeknapte sluishuis, er wonen Zwitsers, ze hebben leuke brocante verzamelt en koken voor gasten van een hotelpeniche, helaas niet voor ons.
Wij hebben nog lekkere bietjes en gehaktballetjes, dus la vie est aussi pour nous très bonne.
Vroeg naar bed, want morgen starten we zo vroeg mogelijk ivm die lange lunchtijd en om wat meer aan de ochtend te hebben. Dat is om 9 uur.
Dag 4 : Als we bij de eerste sluis komen, ligt er helaas voor ons al een boot in de sluis en wij
kunnen er niet bij ....Helaas.....want daar heb je vervolgens de hele dag last van, telkens als je nml bij een sluis komt ligt de boot voor je er nog in, die moet schutten, dan moet de sluis weer geleegd worden en pas dan kan jij erin. Dat kost soms wel 20 minuten aan wachttijd.
Wij leren op dit traject het verschijnsel hotelpeniches kennen. Er varen hier veel tot hotel omgebouwde peniches , veelal gerund door Engelsen, die kleine groepjes toeristen vervoeren, zo.n 6 tot 10 personen. Ze hebben geuniformeerd personeel aan boord en soms fietsen mee en de passagiers genieten ontspannen van dit mooiste stuk Canal en van wijn :). Ze zijn een week op zo.n boot.
Volgens mij is dat echt heel erg leuk om te doen als je geen boot hebt. Een mooie manier om van dit prachtige landschap te genieten en ondertussen ook nog wijnchateaux te bezoeken. Er rijdt een luxe busje mee om de mensen naar bezienswaardigheden te rijden, bijv de prachtige Abay de Fontenay die hier ook in de buurt is. De hotelboten zien er sjiek uit en hebben mooie namen als Fleur de Lys en Prospérité en Water &Wine.
Ook komen er van deze peniches van de andere kant en maar heel af en toe een bootje zoals wij. De VNF probeert het wel zo te regelen dat de boten zich een beetje bij elkaar verzamelen. Er zijn twee ploegen sluiswachters die op dezelfde plek starten, een ploeg stroomopwaarts de andere stroomafwaarts. Dit zijn vaak wat corpulente figuren of ongeïntereseerde studenten, ze tuffen tussen de sluizen op hun brommertjes heen en weer. Het manueel bedienen van de sluizen is zwaar werk.
Ik zou ook niet vrolijk worden van dit baantje. Het staat op de wereld erfgoed lijst dit Canal met sluizenstelsel hoorden we en daarom wordt het als zodanig nog in stand gehouden
We bieden onze begeleiders af en toe koffie of iets anders te drinken aan, sommigen vinden het heel leuk om even aan boord te kijken.
( hotelpeniche met busje op de wal)
Ik heb in Châlons veel boodschappen gedaan, dat is maar goed ook, want er is in de wijde omgeving geen plekje waar een winkel is, zolangzamerhand echter raakt oms voorraadje wel op.
Vandaag zelfs geen bakkertje gezien. We hebben een paar maal aan de sluiswachters gevraagd '......of er bakkertjes waren.......' aan het einde van de middag krijgen we van een van hen daarom 'un pain pour ce soir', gebietst door haar bij een hotelpeniche. Want ja zonder pain geen diner.......heel aardig natuurlijk!
We eindigen voor sluis 15. Daar blijkt een leuk restaurantje met regionale gerechten, dat komt dus goed uit. De kok die me, toen ik ging kijken of ze open waren, ontving in oud t-shirt al bierdrinkend en kaartend met de stamgasten, heeft zijn koksjasje aangetrokken en maakt voor ons een heerlijk maaltje klaar. Hij wil ons alles wel laten proeven, escargots en vlees van de Charolais koeien die achter op het weiland staan te grazen en eigengemaakte foie gras pâté met natuurlijk een bourgogne uit de streek. Zijn vrouw loopt met hoogop getoupeerd blond haar op kittige hakjes te stieren door de eetzaal die rondom rood geverfde wanden heeft en verlicht wordt met ongezellig groot licht, wij zijn de enige twee gasten. Het is zo leuk!
Het is een zeer copieuze maaltijd, ik heb het niet eens allemaal gegeten en zit toch bommetje vol.
Het was tot nu toe zeker een gedenkwardige tocht door een werkelijk adembenemend landschap.
Er staan langs dit kanaal ook echt fraaie gerestaureerde huisjes en huizen en ook mooie nieuwbouw huizen op geweldige plekken, heel leuk om naar te kijken.
We komen op deze dag tot sluis 15, de sluiswachter laat ons een sluis verder afmeren dan de voorste hotelpeniche zodat we morgen echt voorop kunnen varen. Wie niet sterk is moet slim zijn.
sluiswachers : jut en jul
Dag 5:
We zijn inderdaad als eerste aan de beurt, we hebben twee zeer handige en gemotiveerde mannen vandaag die ons snel door de volgende sluizentrap van15 sluizen loodsen. Het landschap is glooiend en we varen langs een heuvel met het prachtige Chateauneuf en Auxois met middeleeuws dorpje erom heen op de top. Dan bereiken we dus sluis 1, dat is de hoogst gelegen sluis, we zijn dan zo.n 250 meter gestegen sinds St Jean de Losne.
Na de lunch volgt er een tunnel van drie kilometer, best lang hoor! Heel geconcentreerd drie kwartier varen. De bouwlampen moeten weer voorop en de zwemvesten verplicht binnen handbereik. Dat wordt gecontroleerd.
Het gaat heel goed, het is best een ruime tunnel, mooi rond, niet met jaagpaden aan de zijkant.
Ook deze tunnel behoort tot het erfgoed. De hotelpeniches mogen er niet doorheen, de toeristen varen hier in een speciaal rondvaartbootje , zie foto onder, doorheen.
Wij stoppen na de tunnel om 16 uur om de voorraad te gaan aanvullen, wij zijn dan in Pouilly-en-Auxois. Het was weer een prachtige dag, morgen gaan we eerst een sluizentrap naar beneden, nog 115 te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten