Na Mysore, waar de koeien voor de verandering geel geverfd zijn, gaan we weer een lange dag rijden naar Chickmagalur, in de deelstaat Karnataga. Hier zijn de hoogte en de klimaatsomstandigheden ideaal om koffie te verbouwen, we slapen in een hotel op een koffieplantage. Mmmm lekker om weer eens een goede kop koffie te kunnen drinken. De koffiestruiken staan in bloei, de witte bloemen geuren heerlijk. Van hieruit bezoeken we de beroemde tempels Halebid en Belur, deze dateren ook 1000-1220 PC. Wederom ongelooflijk mooi, dit zijn de laatste tempels van deze reis.
Het is ook wel genoeg geweest, zoveel moois als wij gezien hebben.
We vervolgen de reis naar Mangalore, we doen er lang over om 100 km af te leggen over een brede heuvelrug naar de kust. Bergopwaarts rijden we steeds door koffieplantages. De koffiestruiken staan onder hoge wat kalige bomen, die het licht een beetje filteren, in deze bomen groeit groene peper aan lange ranken. Langs de weg zien we vrouwen die een graanachtig gewas dat van het land geplukt is op de weg leggen. Het is de bedoeling dat het verkeer het plet. De vrouwen vegen het vervolgens bij elkaar en zeven het dan. Later zie ik dat het gerst is.
We zien heuvelafwaarts weer veel viezigheid, rotsooi en armoede. Maar als je denkt dat je alles gehad hebt dan komt Mangalore.
Het binnenrijden in deze stad is weer een ongelooflijke verkeerservaring. Het is een hele drukke hele vieze stad. Ik zie veel gehandicapte mensen op straat liggen. We zien een man die zich op handen, met slippers eraan, en blote voeten die zich als een crab beweegt, heel erg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten